|
คอลัมน์
บทความธรรมดา
โดย หลวงเมือง
ภาษาไทยมีเสน่ห์น่าศึกษามาก ข้าพเจ้าผู้อ่อนด้อยอยู่ด้วยสติปัญญาปฏิภาณและธนสารสมบัติ
อธิบายไม่ถูกว่ามีเสน่ห์อย่างไร แต่เชื่อว่าท่านผู้อ่านผู้พหูสตย่อมเข้าใจว่าเสน่ห์ของภาษาหนังสือไม่เหมือนเสน่ห์สตรี
หรือถ้าท่านคิดว่าเหมือนอย่างไรจงอธิบาย และยกตัวอย่างประกอบพอให้เข้าใจ
เช่น คำว่าโบราณ แต่ก่อนหมายถึงเก่าแก่คร่ำครึล้าสมัยโง่เง่าเต่าตุ่น
บัดนี้มีการนำคำว่าโบราณมาเชิดชูอีก ร้านขายกาแฟเขียนป้ายบอกว่ากาแฟโบราณ ร้านขายทอดมัน
(ปลามิใช่มันทอด) ประกาศว่าทอดมันโบราณ ข้าพเจ้าพอเข้าใจด้วยก่อนที่ผู้ประกอบการค้าแบบนี้จะนำคำว่าโบราณมาใช้
ได้ใช้คำอื่นบอกคุณภาพสินค้าของเขา เช่น "ลูกชิ้นปลาทำเอง" และ
"กาแฟคั่วเองสูตรคุณก๋ง" เป็นต้น
ข้าพเจ้าตั้งใจเล่าเรื่องยาไทย เพราะที่ข้าพเจ้าได้มาเกิดและอยู่มาจนขณะที่เขียนบทความเรื่องนี้
ก็อาศัยยา 3 ชนิด ได้แก่ ยาไทย ยาจีน และยาฝรั่ง
ยาไทยขนานที่กินมากที่สุดได้แก่ลูกสมอดีเกลือ ข้าพเจ้าขออภัยท่านที่ชอบเรียกยาเป็นตัว
เรียกเงินเป็นเม็ด และมีกระทรวงหนึ่งเรียกอะไรก็มิรู้เป็นแท่ง เช่น
นโยบายแท่งที่ 2 ของกระทรวง ?!?!?!
ด้วยเมื่อข้าพเจ้ายังเด็กมักถ่ายเป็นเลือด ศัพท์แพทย์แผนโบราณเรียกว่ามูกเลือด
เมื่อใช้ลูกสมอต้มรินแต่น้ำเติมดีเกลือกินก่อนนอน เช้าขึ้นถ่ายคล่องไม่เป็นอีก และข้าพเจ้าชอบเป็นโรคตับทรุด
เมื่อพ่อเห็นอาการผิดปกติจึงคลำที่ท้องแล้วให้ตำราไปเจียดยาที่ร้านขายเครื่องยาไทย
จำได้ว่ามีใบส้มป่อยและหัวเต่านา
หัวเต่านาก่อนต้มต้องย่างให้มีกลิ่นหอม ข้าพเจ้าแม้จะเด็กก็ย่างเอง
ต้มกินแต่น้ำจนน้ำใสและจืดจึงเลิกกินและหายป่วย ใช้เวลาราวๆ 1 เดือน
ข้าพเจ้าเคยมีหูดเม็ดใหญ่เท่าเมล็ดข้าวโพดที่โคนนิ้วชี้มือขวา และแตกเป็นกลีบเหมือนดอกจำปี
ถ้าดึงกลีบขาดเลือดจะออกมา พ่อจึงให้ไปตัดกิ่งกระถินสด 3 กิ่ง
ใหญ่กว่าศีรษะแม่มือ ตัดเป็นปากฉลามทั้ง 2 ข้าง แหย่ปลายข้างหนึ่งเข้าไปในเตาไฟอั้งโล่
ตอนนั้นเป็นเวลาก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ยังไม่มีเตาแก๊ส
มิใช่งมงายป่าเถื่อนหามิได้ ยางที่ออกมาจากปลายด้านนอกซึ่งไม่ร้อนเลยให้หยดลงที่หูด
ทำเช่นนี้ 3 วัน เปลี่ยนกิ่งกระถินทุกวัน
หัวหูดหลุดเองโดยไม่เจ็บปวด และไม่มีรอยแผลอะไรใดๆ ทั้งสิ้น
ยารักษาคนเป็นป้างคือมีไข้นัยน์ตาเหลือง ม้ามโต ท่านให้ใช้มะพร้าวหมูสี
(หรือขุนสี) 1 ผล ผ่าเป็น 4 ส่วน
ทิ้งเสีย 1 ส่วน ต้มด้วยน้ำสะอาด 1 หม้อ
กะพอให้เหลือแค่ 1 ขวด (750 มิลลิลิตร)
กินหมดก็หาย
ในสงครามโลกครั้งที่ 2 คนข้างบ้านมีพยาธิไม่มียาฝรั่งรักษา
แพทย์แผนปัจจุบันให้หามะเกลือสดมา 1 กระทงใหญ่
ตำแล้วคั้นเอาแต่น้ำ คั้นกะทิสักชามหนึ่ง อย่ากินข้าวเช้ากลางวันเย็นเลย
ปล่อยให้หิวอยู่เช่นนั้น เราหิวพยาธิก็หิว พยาธิเช่นนี้หลุดออกมาจากทวารหนักได้
ตัวโตกว่าก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็ก มีสีขาวเหมือนน้ำนม แบ่งออกเป็น 2 ตัวได้ทันที แต่สักครู่ก็ละลายหายไป ผู้ที่ในท้องเต็มไปด้วยตัวนี้ป่วยบ่อย
เขารอจนหิวเต็มที่แล้วกินกะทิผสมน้ำมะเกลือ คืนนั้นพยาธิทั้งหมดออกมาไม่เหลือเลย
และมิได้เป็นอีกจนบัดนี้อายุ 90 ปี
ยาไทยที่ปรุงสำเร็จแล้วเมื่อจะใช้มักต้องมีน้ำกระสาย ยารักษาโรคบิดใช้เปลือกมังคุดฝนกับน้ำปูนใส
ขอท่านผู้อ่านผู้มีอุปการคุณจงเป็นผู้มั่งคั่งด้วยลาภอันประเสริฐ ได้แก่ ความไม่มีโรค
เทอญ ฯลฯ
|