ไข้หวัดใหญ่ (Influenza)

ไข้หวัดใหญ่

ไข้หวัดใหญ่เป็นโรคที่สามารถพบได้ในทุกเพศ ทุกวัย แต่จะพบมาในเด็ก แต่อัตราการตายกลับพบมากในผู้ป่วยที่มีอายุมากกว่า 65 ปีหรือผู้ที่มีโรคประจำตัว เช่นโรคหัวใจ โรคปอด โรคไต เป็นต้น

สำหรับไข้หวัดใหญ่เป็นการติดเชื้อที่เรียกว่า influenza virusเป็นการติดเชื้อของระบบทางเดินหายใจซึ่งอาจจะลามลงไปปอด ผู้ป่วยจะมีอาการค่อนข้างเร็ว ไข้สูงกว่าไข้หวัด ปวดศีรษะอย่างรุนแรง ปวดกล้ามเนื้อ อ่อนเพลียอย่างฉับพลัน

เชื้อที่เป็นสาเหตุ

การติดต่อ

เชื้อนี้จะติดต่อไดง่ายการติดต่อสามารถติดต่อได้โดย

1. เชื้อสามารถติดต่อจากคนหนึ่งไปอีกคนหนึ่งโดยการหายใจ การไอ หรือจาม
2. การสัมผัสน้ำมูกหรือเสมหะของผู้ป่วยโดยเชื้อจะผ่านเข้าทางเยื่อบุตา จมูกและปาก
3. การสัมผัสสิ่งที่ปนเชื้อโรคเช่นผ้าเช็ดหน้า ช้อน แก้วน้ำ

อาการของโรค

ส่วนใหญ่ผู้ที่ติดเชื้อไข้หวัดใหญ่จะไม่มีโรคแทรกซ้อน ระยะฟักตัวของเชื้อคือ 1-4วัน โดยเฉลี่ย 2 วันผู้ป่วยจะมีอาการ

· อ่อนเพลีย เบื่ออาหาร คลื่นไส้

· ปวดศีรษะอย่างรุนแรงปวดตามแขนขา ปวดข้อ ปวดรอบตา

· ไข้สูง 39-40 ํ c 

· เจ็บคอและคอแดงมีน้ำมูกใสไหล

· ไอแห้งๆ

· ตามตัวจะร้อน แดง ตาแดง

· อาการอาเจียน หรือท้องเดิน ไข้เป็น 2-4 วันแล้วค่อยๆลดลงแต่อาการคัดจมูก และแสบคอยังคงอยู่โดยทั่วไปจะหายใน 1 สัปดาห์

ยกเว้นผู้ป่วยที่มีโรคเรื้อรังอยู่ก่อนแล้วติดเชื้อไข้หวัดใหญ่ จะทำให้มีการติดไปยังระบบอื่นๆ ด้วย เช่น

· อาจพบการอักเสบของเยื่อหุ้มหัวใจ ผู้ป่วยจะมีอาการเจ็บหน้าอก หรืออาการหัวใจวาย ผู้ป่วยจะเหนื่อยหอบ

· ระบบประสาท พบเยื่อหุ้มสมองอักเสบ และสมองอักเสบผู้ป่วยจะปวดศีรษะมาก และซึมลง

· ระบบหายใจ มีหลอดลมอักเสบ และปอดบวมผู้ป่วยจะแน่นหน้าอก และเหนื่อย

· โดยทั่วไปไข้หวัดใหญ่มักจะหายในไม่กี่วัน แต่ก็มีผู้ป่วยบางรายมีอาการไอ และปวดตามตัวนาน 2 สัปดาห์ ส่วนผู้ที่เสียชีวิตมักจะเกิดจากปอดบวม และโรคหัวใจหรือโรคที่ผู้ป่วยเป็นอยู่

ระยะที่จะแพร่เชื้อไปยังบุคคลอื่น หรือระยะติดต่อ

• ระยะเวลาที่ติดต่อคนอื่นคือ 1 วันก่อนเกิดอาการ
• ห้าวันหลังจากมีอาการ
• ในเด็กอาจจะแพร่เชื้อ 6 วันก่อนมีอาการ และแพร่เชื้อได้นาน 10 วัน

โรคแทรกซ้อน

1. ติดเชื้อแบคทีเรีย อาจจะทำให้ปอดบวม ฝีในปอด หนองในช่องเยื่อหุ้มปอด
2. ไข้หวัดใหญ่ในหญิงมีครรภ์ ผลต่อมารดามักเป็นชนิดรุนแรงและมีอาการมาก ผลต่อเด็กอาจจะทำให้แท้ง

การรักษา

ไข้หวัดใหญ่ที่ไม่มีภาวะแทรกซ้อนสามารถดูแลตัวเองที่บ้านได้ ดังนี้

• นอนพักมากๆ ไม่ควรออกกำลังกาย
• ให้ดื่มน้ำหรือน้ำผลไม้ หรืออาจจะดื่มน้ำเกลือแร่ร่วมด้วยแต่ไม่ควรดื่มน้ำเปล่าอย่างเดียวเพราะจะทำให้ท่านขาดเกลือแร่ได้ หรืออาจจะเตรียมโดยใช้น้ำข้าวใส่เกลือและน้ำตาลก็ได้
• การรักษาตามอาการ และการประคับประคอง
• ลดไข้ด้วยยาลดไข้ เช่น paracetamolไม่ควรให้ aspirin
• ไม่ควรใช้ยาปฏิชีวนะเพราะยาปฏิชีวนะมีผลต่อเชื้อแบคทีเรีย ไข้หวัดใหญ่เป็นเชื้อไวรัส
• ถ้าไอมากอาจจะซื้อยาแก้ไอรับประทาน
• สำหรับผู้ที่เจ็บคออาจใช้น้ำ1แก้วผสมกับเกลือ 1 ช้อนกรั้วคอ
• สำหรับท่านที่มีอาการคัดจมูกอาจจะใช้ไอน้ำช่วยวิธีง่ายคือต้มน้ำร้อนแล้ให้นั่งหน้ากาน้ำเอาผ้าคลุมศีรษะและสูดดมไอน้ำ อาจจะใส่ขิงลงไปเพื่อบรรเทาอาการคัดจมูก
• อย่าสั่งน้ำมูกแรงๆเพราะจะทำให้เชื้อลุกลาม
• ใหล้างมือบ่อยๆเมื่อออกนอกบ้าน ในช่วงที่มีการระบาดของเชื้อไขหวัดใหญ่ให้หลีกเลี่ยงการใช้โทรศัพท์ ลูกบิดประตู เป็นต้น
• เวลาไอหรือจามให้ใช้ผ้าเช็ดหน้าหรือ ทิสซูู่่ปิดปาก
• ช่วงที่มีการระบาดให้หลีกเลี่ยงจากที่สาธารณะ

ผู้ป่วยควรพบแพทย์เมื่อไร

ไข้หวัดใหญ่สามารถหายเองได้และท่านสามารถดูแลตัวเองที่บ้านแต่หากมีอาการดังต่อไปนี้ปรึกษาแพทย์ประจำตัวท่าน

ในเด็กควรจะปรึกษาแพทย์เมื่อ

• ไข้สูงและเป็นนาน
• ให้ยาลดไข้แล้วไข้ยังเกิน 38.5ํ c 
• หายใจหอบ หรือหายใจลำบาก
• มีอาการมากกว่า 7 วัน
• ผิวสีม่วง
• เด็กดื่มน้ำหรือรับประทานอาหารไม่พอ
• เด็กซึมลง ไม่เล่น
• เด็กไข้ลดลง แต่หายใจหอบ

สำหรับผู้ใหญ่ที่เป็นไข้หวัดใหญ่

• ไข้สูงและเป็นมานาน
• หายใจลำบาก หรือหายใจหอบ
• เจ็บหรือแน่นหน้าอก
• หน้ามืดเป็นลม
• สับสน
• อาเจียน รับประทานอาหารไม่ได้

ผู้ป่วยที่เป็นกลุ่มเสี่ยงควรพบแพทย์ทันทีที่เป็นไข้หวัดใหญ่เนื่องจากโอกาสเกิดโรคแทรกซ้อนได้แก่

• ผู้ที่มีโรคเรื้อรังประจำตัวเช่น โรคหัวใจ โรคตับ โรคไต เบาหวาน หอบหืด มะเร็งเป็นต้น
• คนท้อง
• ผู้ป่วยโรคเอดส์
• ผู้ทีพักในสถานเลี้ยงคนชรา
• ผู้ป่วยอายุมากกว่า 65 ปี

ผู้ป่วยไขหวัดใหญ่ที่มีอาการต่อไปนี้ต้องเข้าโรงพยาบาล

• มีอาการขาดน้ำไม่สามารถดื่มน้ำได้อย่างเพียงพอ
• ไอแล้วเสมหะมีเลือดปน
• หายใจลำบาก หายใจหอบ
• สีริมฝีปากเปลี่ยนเป็นสีเขียว
• ไข้สูงมากผู้ป่วยเพ้อ
• มีอาการไข้ และไอหลังจากที่อาการไข้หวัดใหญ่หายไปแล้ว

การรักษาในโรงพยาบาล

• ผู้ป่วยที่ขาดน้ำแพทย์จะให้น้ำเกลือ
• ผู้ป่วยเหล่านี้ควรได้รับยา amantadine และ rimantadine เพื่อให้หายเร็วและลดความรุนแรงของโรคยานี้ควรให้ภายใน 48 ชั่วโมงหลังจากเริ่มมีอาการและให้ต่อ 5-7 วัน ยานี้ไม่ช่วยลดโรคแทรกซ้อน
• ถ้ามีอาการคัดจมูกแพทย์จะให้ยาลดน้ำมูก
• ถ้าไม่มีโรคแทรกซ้อนก็ไม่ควรให้ยาปฏิชีวนะ

ผู้ป่วยส่วนใหญ่อาการจะหายใน 2-3 วัน ไข้จะหายใน 7 วัน อาการอ่อนเพลียอาจจะอยู่ได้นาน1-2 สัปดาห์

การป้องกัน

• ล้างมือบ่อยๆ
• หลีกเลี่ยงการเอามือเข้าปากหรือขยี้ตา
• อย่าใช้ของส่วนตัวร่วมกับคนอื่น เช่นผ้าเช็ดตัว แก้วน้ำ
• หลีกเลี่ยงการสัมผัสใกล้ชิด เมื่อเวลาเจ็บป่วย
• ให้พักที่บ้านเมื่อเวลาป่วย
• เวลาไอหรือจามให้ใช้ผ้าปิดปากและจมูก

Copyright© 2006, It-gateways.com. All rights reserved